Główny opatrunek stabilizujący nosi się zazwyczaj przez około siedem do dziesięciu dni, po których zdjęciu można wrócić do lekkich aktywności, natomiast całkowite ustąpienie obrzęku i uformowanie się ostatecznego kształtu nosa trwa od kilku miesięcy do pełnego roku.

Zabieg odbywa się w znieczuleniu ogólnym, więc pacjent nie odczuwa nic podczas operacji, a po przebudzeniu ból jest zazwyczaj umiarkowany i łatwy do opanowania za pomocą standardowych leków przeciwbólowych zaleconych przez lekarza.

W przypadku techniki zamkniętej wszystkie cięcia znajdują się wewnątrz nosa i są całkowicie niewidoczne, natomiast przy technice otwartej pozostaje jedynie mikroskopijna blizna na słupku nosa, która po wygojeniu staje się praktycznie niedostrzegalna nawet z bliskiej odległości.

Bezpośrednio po operacji nos może być niedrożny z powodu obrzęku śluzówki i obecności opatrunków wewnętrznych, jednak po ich usunięciu i ustąpieniu pierwszej fazy gojenia pacjenci zauważają skokową poprawę komfortu oddychania, która stabilizuje się w ciągu kilku tygodni.